Durf te blijven dromen

Ruim veertig jaar wonen Luuk en Wies Wissema aan de Meteorenstraat in Emmeloord. In 1984 verhuisden ze noodgedwongen naar deze dubbele woning, omdat Luuk door een verkeerde ruggenmergpunctie verlamd raakte. Dat gebeurde op de 1e verjaardag van hun zoontje en Wies was op dat moment zwanger van de tweede. Hun leven stond totaal op z’n kop. Bijzonder is dat zij deze dag nog altijd met elkaar vieren, niet alleen omdat hun zoon dan jarig is. Luuk vertelt:

“Op die dag is mijn nieuwe leven begonnen. Kijk, veranderingen zijn niet slecht. Ik heb geleerd dat je altijd gemotiveerd moet blijven om iets te doen met je leven, ook al heb je tegenslagen. Die heeft iedereen. Daarin moeten we respect hebben voor elkaar en naar elkaars verhaal luisteren. Ik zeg altijd: ‘Ik ben niet gehandicapt, ik heb een beperking. En… wat heb jij?’ Iedereen heeft namelijk z’n eigen gevecht in dit leven, z’n eigen verdriet, maar er komt altijd iets voor terug. Door wat er is gebeurd, heb ik geleerd om altijd te blijven dromen.”  

Nieuwe droom

Toen Luuk drie jaar geleden een hartinfarct kreeg, moest hij opnieuw leren loslaten. Jarenlang kwam hij op scholen om zijn verhaal te vertellen. In samenwerking met Sportservice Flevoland reisde hij dertig jaar lang onder de noemer ‘Lucky Wheels’ het hele land door. Hij leerde kinderen hoe het is om te leven en te sporten met een beperking, met als doel meer begrip en respect te krijgen voor elkaar. “Lucky Wheels was echt mijn kindje. Het was dus wel moeilijk om dat los te laten, maar ik wist ook: ik moet gewoon blijven dromen, dan komt er weer iets nieuws!”

Tegen zijn vrienden en familie zei hij: “Luckey Wheels is voorbij, ik zoek een nieuwe naam. Wat dachten jullie van Opa Knutsel?” Iedereen was gelijk enthousiast! Want mensen die dichtbij Luuk staan, kennen hem als een echte knutselaar. Bijna alles in huis is handgemaakt. Houten lampen, mooie kastjes, lijsten, planken; Luuk heeft er altijd plezier in om dat te maken. Ook de aanpassingen in huis, zoals de keukendeur die automatisch dichtgaat als hij erdoorheen is gereden met zijn rolstoel: zelf gemaakt. Daar kwam geen Wmo-aanvraag aan te pas! Luuk legde gewoon een stapel boutjes op elkaar om gewicht te maken, rolde ze met tape aan elkaar, maakte er een touw aan vast om het met een ringetje bovenaan de deur te bevestigen. Gaat hij door de deur, dan gaat het gewicht omhoog, is hij door de deur, dan valt die vanzelf weer dicht door het gewicht van de boutjes. Ook de kasten in zijn Mancave zijn allemaal op maat gemaakt, zodat hij er gemakkelijk bij kan. Zijn schuur- en zaagmachines heeft hij heel handig op wieltjes gezet. Ja, Opa Knutsel is een naam die echt op zijn lijf geschreven is! 

Creatie

Zijn vrouw Wies maakt grote diamond paintings en die worden door Luuk voorzien van een mooie, handgemaakte houten lijst. Zelf creëert hij vogelhuisjes in de meest bijzondere vormen: een kerk of een caravan; niets is hem te gek! Ooit lag hij in het ziekenhuis op dezelfde kamer als kunstschilder Anton Pieck; die heeft hem geïnspireerd tot dit werk. Hij maakt onder meer lantaarns, vuurtorens, boten en plantenrekken van hout. Een paar keer per jaar gaat het echtpaar naar braderieën om het werk van Luuk te verkopen. Vrijdag 12 december staan ze bijvoorbeeld op de braderie in Marknesse. Van de opbrengst schaft hij weer spullen aan voor in zijn werkplaats. En ook daar denkt Luuk over na: als hij er niet meer is, dan gaat al dat materiaal naar een goed doel. “Ik wil dat niets in mijn leven voor niks is geweest.

Op de vraag wat nou de pareltjes in zijn leven zijn, antwoordt hij: “Dat wij elkaar hebben, dat is mijn geluk”, waarbij hij naar zijn geliefde Wies kijkt. Al vijftig jaar zijn ze samen. “En ik zou het zo weer doen”, zegt Luuk, waarop Wies knikt: “Ik ook!”

Meer lezen?

Dit artikel staat ook in de laatste editie van ons bewonersblad 'Samen Wonen'. Wil je meer van dit soort verhalen lezen?