Home Over ons Nieuws Laatste nieuws De Vogelhuisjes van Creil

De Vogelhuisjes van Creil

Leestijd: 4 minuten

In februari 2025 wonen meneer en mevrouw Hiemstra maar liefst vijftig jaar in hun huurwoning in Creil. Meneer Hiemstra (77): “We dachten dat we er een jaar of vijf zouden wonen, maar dat werden er dus vijftig!” Mevrouw Hiemstra (72): “We woonden toen in Dwingeloo, maar ik was een polderkind en ik wilde heel graag terug.” Tot op de dag van vandaag zijn ze blij met hun huurwoning, die net gerenoveerd is. Als mevrouw nu bij het raam zit, voelt ze geen tocht meer in haar nek. Wat een verbetering!

In september renoveerde Mercatus de woning van het echtpaar. Het andere deel van de straat wordt nu (half november) nog onder handen genomen. Er is vloerisolatie aangebracht, de kozijnen zijn vervangen en de bewoners hebben een nieuwe voor- en achterdeur gekregen. Bij meneer en mevrouw Hiemstra was de woning in de afgelopen vijftig jaar al behoorlijk veranderd. Dat komt omdat meneer Hiemstra graag zelf klust en dat doet hij als geen ander. Je zou kunnen denken dat hij timmerman is, maar dat is niet het geval. Meneer houdt gewoon van een uitdaging! “Ik heb alles altijd netjes besproken met de woningcorporatie en als ze het goed vonden, ging ik aan de slag. Ik vond het leuk om dat zelf te doen.”

In goed overleg met Mercatus legde hij in huis dus zelf de centrale verwarming aan. Dat was in begin jaren ‘90. Ook verbouwde meneer de badkamer en zorgde zo voor een bad en een toilet op de eerste verdieping. Dakisolatie? Ook dat bracht meneer zelf aan. “Je kunt heel veel, als je het maar aandurft!” Mevrouw: “En er is nooit iets misgegaan. We konden bovendien altijd de hulp van mijn broers inschakelen. De één was elektricien en de ander een boer met twee rechterhanden!” Die twee rechterhanden zijn meneer Hiemstra dus ook niet vreemd, al vraagt Parkinson tegenwoordig wel de aandacht van zijn linkerhand. “Het bijzondere is dat als ik met de zaagmachine bezig ben, ik geen last van de Parkinson heb!”

Wijnmaker

Voordat meneer Hiemstra vogelhuisjes maakte, was hij een hobbyist wijnmaker en stond hij in de keuken van suikerbieten en van fruit wijn te maken. “Je kunt echt van allerlei dingen wijn maken,” vertelt hij, “behalve van oude schoenzolen!” Zijn vrouw lacht: “Ja, dat stinkt een beetje!” Hiemstra maakte altijd lekkere wijnen. Bij verschillende wijngilden haalde hij ruim 50 prijzen binnen voor zijn wijnen. De laatste jaren ging het wijn maken wat moeilijker, dat kwam mede door de Parkinson. “Ik had te veel mislukkingen en dat was zonde. Toen ben ik maar overgegaan op het maken van vogelhuisjes.”

Die nieuwe hobby begon met één vogelhuisje, gemaakt van oud schuttinghout. Dat groen geschilderde huisje hangt nog altijd aan de schuur waar meneer altijd zo graag aan het werk is. Maar hoe kwam hij er nu op om vogelhuisjes te gaan maken? “Ik zag op Marktplaats dat iemand vogelhuisjes verkocht. Ik dacht, wat de donder! Dat kan ik zelf ook!” Dus met dezelfde vreugde als waarmee hij het huis vroeger verbouwde, maakt hij nu vogelhuisjes. Ondertussen heeft meneer er al meer dan DRIEHONDERD vervaardigd!

300 Vogelhuisjes

De bewoners van Creil kan het niet zijn ontgaan dat overal in het dorp vogelhuisjes hangen. Ook op de kerstmarkt vorig jaar verkocht meneer zijn creaties. Die waren nóg mooier gemaakt, doordat zijn vrouw en dochter ze kleurrijk beschilderden. Er waren zelfs huisjes met kerstverlichting! De vogels die in Creil een woonplekje zoeken, weten zijn huisjes wel te vinden in de lente. Als meneer weer een serie heeft gemaakt, dan belt hij zijn vriend Hein en gaan ze samen op pad om er weer een paar op te hangen.

Koolmeesjes, roodborstjes, mussen, spreeuwen en pimpelmezen maken graag gebruik van de open en de gesloten kasten. “Het gaat slecht met de vogels. Toen ik vroeger op een loonbedrijf werkte en bij de boeren op het land kwam, waren daar altijd heel veel kieviten en grutto’s. Nu zie en hoor je die bijna niet meer.” Zijn hart gaat uit naar die beestjes en met elk vogelhuisje dat hij maakt, biedt hij weer een broedmogelijkheid voor de vogels. Een dankbare taak!

Dit bewonersverhaal komt uit de laatste uitgave van ons bewonersblad ‘Samen Wonen’. Lees dit artikel en meer hier.