Bijna 60 jaar in Bant

Op tafel ligt een grote puzzel, daar gaan ze elke avond even voor zitten, dat doen ze graag. “André en ik gaan veel naar de bingo. Dat deed ik ook wel met Jan, dat is echt reuze gezellig! We gaan wel een paar keer per maand. Van de week is er eentje in de Zuidert, daarna in de Pallasstraat en dan in de Atlantischestraat. Maar we gaan ook wel naar Steenwijk, daar is het ook leuk.” Als haar zoon thuiskomt van zijn werk in Luttelgeest, dan heeft Mini het eten klaar. Ze kookt graag en ze vindt het fijn om samen te eten.

Liefde

Haar man Jan leerde ze kennen in ‘de Lemmer’, hij stond daar met vrienden bij een winkel en zij liep daar met haar buurmeisjes langs. “Wij liepen dat stukje heen, maar natuurlijk ook weer terug! En zo zagen we elkaar.” Ze werden verliefd en trouwden in Emmeloord. Mini woonde in Rutten, maar ze vonden samen een huurhuis van de woningbouwvereniging en zo kwamen ze in Bant te wonen. Nooit meer weggegaan. En dat is ze ook niet van plan.

Doods

Het zag er toen nog heel anders uit. De woningen waren rood en blauw geschilderd. Dat vonden ze maar niks. Gelukkig was Jan schilder, dus dat werd algauw omgetoverd! Op de plek waar nu de parkeerplaatsen zijn, was destijds nog een mooie groene strook met bomen. “We hadden hier toen nog allemaal winkels, een supermarkt, een melkboer, een bakker. Dat was heel anders. Daardoor zag je ook veel meer mensen. En Jan kende als schilder natuurlijk iedereen. En iedereen kende Jan! Nu hebben we hier niks meer in het dorp. Het is hier wat doods.”

Op zichzelf

De supermarkt is zo’n twee jaar geleden verdwenen en dat zorgt echt voor stilte, vertelt Mini. “Er loopt eigenlijk niemand meer op straat. Je komt elkaar niet meer tegen. Je kent je buren haast niet en de overburen al helemaal niet. Ja, we zwaaien even naar elkaar, maar dat is het dan wel. Ze gaat nog wel op bezoek bij de buurvrouw die op de hoek woont. Die is 95 jaar en woont daar nog zelfstandig. Vroeger was er nog een buurtvereniging, maar dat wil in deze tijd ook niet meer. Iedereen is op zichzelf. Mijn kinderen in Emmeloord zeggen wel eens: “Kom dan hier naartoe!”, maar daar ken ik al helemaal niemand. Ik zit hier best, samen met André.” De woonkamer is gevuld met foto’s van familie, ze heeft vier kleinkinderen en acht achterkleinkinderen. Daar geniet ze erg van, de jongste telg is net een half jaar.

Vermaak

Ondanks de stilte in het dorp, vermaakt Mini zich verder prima in huis. Aan haar raam hangt een prachtig gekleurde mandala, zelf gemaakt. Ze vindt het heerlijk om te haken. Ook breit ze poppenkleding voor ‘BabyBorn’. Dat neemt ze mee naar de koffiemorgen en een mevrouw daar geeft het weer door aan haar kinderen en kleinkinderen. Mini is blij met de koffiemorgen die door ‘Hart voor Bant’ georganiseerd wordt. “Het zijn mensen uit Urk die dat organiseren vanuit de kerk, maar je hoeft niet van de kerk te zijn, dat ben ik ook niet. Zij willen dat bewoners wat meer omgang met elkaar hebben. We hebben een heel leuk groepje, dat is fijn.”

Markt

Ook staat Mini graag op de voorjaarsmarkt in Emmeloord met haar handwerk. Vroeger ging Jan altijd mee, hij maakte zelf kaarten en zij verkocht dan gebreide sokken en haar haakwerk. Dat was altijd heel gezellig samen. Dit keer neemt ze ook haar puzzels mee naar de markt. Er liggen nog wel een paar in de kast die zij en André al gemaakt hebben en waar ze andere mensen weer blij mee kan maken!

Meer lezen?

Dit artikel staat ook in de laatste editie van ons bewonersblad 'Samen Wonen'. Wil je meer van dit soort verhalen lezen? Je kan Samen Wonen hier lezen.